Εκδόθηκε το νέο βιβλίο μου «Οι μύθοι της Τρικαλινής γης»

Εκδόθηκε το νέο μου βιβλίο με τίτλο «Οι μύθοι της Τρικαλινής γης». Οι 52 μύθοι που περιλαμβάνονται στις 240 σελίδες του βιβλίου, αποτελούν μια προσπάθεια να φωτιστεί, να διασωθεί και να αναδειχθεί ένα ξεχωριστό κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Είναι ιστορίες που γεννήθηκαν μέσα στον χρόνο, άλλοτε από τη φαντασία των ανθρώπων, άλλοτε από την ανάγκη τους να ερμηνεύσουν έναν τόπο, ένα φυσικό φαινόμενο, ένα μνημείο ή ένα γεγονός, και άλλοτε από τη βαθιά επιθυμία τους να μεταδώσουν στις επόμενες γενιές όσα θεωρούσαν σημαντικά.

Η δημιουργία των μύθων της Τρικαλινής γης δεν στηρίχθηκε σε μία και μοναδική πηγή. Αφετηρία αποτέλεσαν γραπτές και προφορικές μαρτυρίες, τοπικές παραδόσεις, θρύλοι, λαϊκές διηγήσεις, ιστορικές αναφορές, τοπωνύμια, παλιές αφηγήσεις και θρυλούμενα θέματα που διασώθηκαν από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά.

Πολλά από αυτά αποτελούσαν μικρούς αφηγηματικούς πυρήνες, συχνά αποσπασματικούς, που όμως έκρυβαν μέσα τους μια ολόκληρη ιστορία. Το υλικό αυτό αξιολογήθηκε, διασταυρώθηκε, οργανώθηκε και επεξεργάστηκε δημιουργικά. Δεν αποτέλεσε απλώς αντικείμενο καταγραφής. Μετασχηματίστηκε από ένα ζωντανό προϊόν της προφορικής και γραπτής παράδοσης σε ένα ολοκληρωμένο λογοτεχνικό έργο. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η ιδιαιτερότητα της προσπάθειας: ο σεβασμός στην παράδοση συνυπάρχει με τη δημιουργική ελευθερία της λογοτεχνίας.

Κάθε μύθος διαμορφώθηκε με τρόπο ώστε να αποκτήσει αφηγηματική συνέχεια, χαρακτήρες, εικόνες, ατμόσφαιρα, συμβολισμούς και ποιητικότητα, χωρίς να χάνει τον πυρήνα της αρχικής παράδοσης. Σε κάποιες περιπτώσεις, πέρα από την αφηγηματική ανάπτυξη, επιχειρείται και μια σύντομη ανάλυση του μύθου, των συμβολισμών και των νοημάτων που μπορεί να κρύβονται πίσω από την παράδοση.

Σε ορισμένες περιπτώσεις η αφήγηση αναπτύχθηκε σε πεζό λόγο, ενώ σε άλλες εμπλουτίστηκε με έμμετρο λόγο, τραγούδι ή ποιητικά στοιχεία, ώστε να διατηρηθεί η αίσθηση της παλιάς λαϊκής αφήγησης.

Έτσι, οι μύθοι του βιβλίου δεν φιλοδοξούν να παρουσιαστούν ως ιστορικές καταγραφές με την αυστηρή έννοια του όρου. Είναι λογοτεχνικές αναπλάσεις μιας συλλογικής μνήμης, ένας διάλογος ανάμεσα στην παράδοση και τη σύγχρονη δημιουργία. Και ίσως αυτός να είναι ο βαθύτερος σκοπός τους: να κρατήσουν ζωντανή τη φωνή της Τρικαλινής γης, δίνοντας στους παλιούς θρύλους μια νέα μορφή, ώστε να συνεχίσουν να ταξιδεύουν από γενιά σε γενιά.

Το βιβλίο διατίθεται δωρεάν στο διαδίκτυο.

Για να διαβάσετε και να περιπλανηθείτε στις σελίδες του βιβλίου πατήστε εδώ. 

Οι ψυχές των αντικειμένων

Υπάρχουν αντικείμενα που δεν είναι απλώς εργαλεία της καθημερινότητας, αλλά σιωπηλοί μάρτυρες της ανθρώπινης ζωής. Κρατούν επάνω τους τον χρόνο, τη μνήμη, τη φθορά και τα ίχνη όσων τα άγγιξαν και τα χρησιμοποίησαν. Στο βιβλίο μου «Οι ψυχές των αντικειμένων», σας προσκαλώ να τα προσεγγίσουμε με διαφορετικό βλέμμα: όχι ως άψυχα πράγματα, αλλά ως φορείς εμπειριών και συμβολισμών που φωτίζουν τη σχέση του ανθρώπου με τον κόσμο. Πρόκειται για ένα στοχαστικό ταξίδι, όπου η παρατήρηση γίνεται αφορμή αυτογνωσίας και κάθε αντικείμενο μετατρέπεται σε έναν διακριτικό καθρέφτη της ανθρώπινης ύπαρξης.

Για να περιηγηθείτε και να διαβάσετε το βιβλίο πατήστε εδώ

Σήμερα είναι μια πολύ ιδιαίτερη μέρα για μένα

 

Πέρασα τη ζωή μου ανάμεσα σε δυο Γεωργίες.
Η μία ήταν η μάνα μου.
Η γυναίκα που με γέννησε, που με μεγάλωσε, που στάθηκε η αρχή μου.
Η άλλη είναι η κόρη μου.
Το παιδί που γέννησα εγώ.
Η συνέχειά μου.

Ανάμεσα σε αυτές τις δύο γυναίκες κύλησε όλη μου η ζωή.
Και οι δυο είχαν το όνομα Γεωργία.
Ένα όνομα που σημαίνει καλλιέργεια της γης.
Και ίσως αυτό δεν ήταν τυχαίο.

Κι εγώ λέγομαι Δημήτρης.
Ένα όνομα δεμένο με τη Δήμητρα, τη γη, τη ζωή, την καρποφορία.

Πριν από δύο χρόνια βαφτίσαμε την πρώτη μου εγγονή, την Ευαγγελία.
Ένα όνομα που φέρνει μαζί του το μήνυμα της καλής αγγελίας, της χαρμόσυνης είδησης.
Και από τότε προσδοκούμε πάντοτε να συνοδεύεται η ζωή της από καλά νέα, χαρές και ευλογίες.

Η μικρή Ευαγγελία άνοιξε έναν νέο κύκλο στην οικογένειά μας και γέμισε το σπίτι μας με φως, ελπίδα και προσμονή.

Σήμερα κρατήσαμε στην αγκαλιά μας ένα ακόμη παιδί,
που πήρε το όνομα Δήμητρα.

Για μένα αυτό σημαίνει πολλά.
Σαν να δένουν οι γενιές μεταξύ τους.
Σαν να συνεχίζεται κάτι που ξεκίνησε πριν από εμάς
και θα πάει πιο μακριά από εμάς.

Η Ευαγγελία έφερε το χαρμόσυνο μήνυμα της νέας γενιάς
και τώρα η Δήμητρα έρχεται να ριζώσει ακόμη βαθύτερα αυτό το οικογενειακό δέντρο, ενώνοντας συμβολικά τη γη, τη ζωή και την ελπίδα.

Και ίσως δεν είναι τυχαίο πως η νονά της μικρής λέγεται Ζωή.
Γιατί μέσα σε όλα αυτά τα ονόματα κρύβεται ένας όμορφος συμβολισμός.
Η Γεωργία καλλιεργεί τη γη, η Δήμητρα την ευλογεί με καρπούς και η Ζωή δίνει το βαθύτερο νόημα σε όλα.
Σαν να συναντιούνται σήμερα η γη, η καρποφορία και η ίδια η ζωή γύρω από αυτό το παιδί.

Εύχομαι στη μικρή Δήμητρα
να μεγαλώσει με αγάπη, με φροντίδα, με απλότητα.
Να έχει γερά πατήματα στη ζωή
και καθαρή καρδιά.

Να δικαιώσει το όνομά της και να έχει πάντα δίπλα της ανθρώπους που θα της χαρίζουν ζωή με την παρουσία τους και αγάπη με την καρδιά τους.

Και μαζί με την αδελφή της, την Ευαγγελία,
να πορεύονται με υγεία, αγάπη και φως,
χαρίζοντας πάντα χαρές στις οικογένειές τους.

Και εμείς, οι μεγάλοι,
ας κάνουμε ό,τι μπορούμε
για να τους αφήσουμε έναν κόσμο λίγο πιο ανθρώπινο.

Να είναι γερές.
Να είναι καλότυχες.
Να είναι γεμάτες ζωή.

Και να ανθίζουν.

Κατάθεση στεφάνων στη μνήμη των ηρώων του Υψώματος 731 – Συμμετοχή του ΦΙΛΟΣ στην εκδήλωση τιμής

 

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και σεβασμού συμμετείχα την Κυριακή 8 Μαρτίου 2026 στα Τρίκαλα, στην εκδήλωση μνήμης για τους πεσόντες της Μάχης του Υψώματος 731, με αφορμή τη συμπλήρωση 85 χρόνων από την ιστορική αναμέτρηση της 9ης Μαρτίου 1941 στα ελληνοαλβανικά σύνορα, μία από τις πιο ηρωικές στιγμές του Ελληνοϊταλικού Πολέμου.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο μνημείο του Υψώματος 731 που βρίσκεται στην Εθνική Οδό Τρικάλων–Καρδίτσας, στο ύψος της Αγίας Κυριακής, Τρικάλων. Μετά την επιμνημόσυνη δέηση και την κεντρική ομιλία, ακολούθησε η συγκινητική στιγμή της κατάθεσης στεφάνων από εκπροσώπους της πολιτειακής εξουσίας, της αυτοδιοίκησης, φορέων, συλλόγων και στρατιωτικών οργανώσεων, ως ελάχιστος φόρος τιμής προς τους Έλληνες στρατιώτες που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν υπερασπιζόμενοι την πατρίδα.

Εκπροσωπώντας τον Φιλολογικό Ιστορικό Λογοτεχνικό Σύνδεσμο Τρικάλων (ΦΙΛΟΣ), είχα την τιμή να καταθέσω το στεφάνι του Συνδέσμου στη μνήμη των πεσόντων ηρώων, αποτίοντας φόρο τιμής σε όσους αγωνίστηκαν με αυταπάρνηση για την ελευθερία της πατρίδας.

Η παρουσία του ΦΙΛΟΣ στην εκδήλωση εντάσσεται στη διαρκή προσπάθεια του Συνδέσμου να διατηρεί ζωντανή τη μνήμη των ιστορικών γεγονότων και να τιμά όσους αγωνίστηκαν για τα ιδανικά της ελευθερίας και της εθνικής αξιοπρέπειας.

Με τέτοιες εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, η τοπική κοινωνία των Τρικάλων διατηρεί άσβεστη την ιστορική παρακαταθήκη της θυσίας των ηρώων του Υψώματος 731, υπενθυμίζοντας ότι η γενναιότητα και η αυταπάρνησή τους αποτελούν διαχρονικό παράδειγμα για το έθνος.